Hallo beste lezer,
Nadat ik mij onlangs had opgegeven voor een optreden op Podium X, kwam mijn allereerste publieksoptreden met rasse schreden dichterbij. En dat was natuurlijk wel even spannend. Maar dan meer in de zin van: ´Hoe zou het gaan´ en niet in de zin van ´zenuwachtig zijn´. Want, alhoewel ik dat wel een beetje had verwacht voor zo´n eerste publieksoptreden, was ik, gek genoeg, totáál niet zenuwachtig.
Terwijl ik eigenlijk verwachtte dat, naarmate mijn optreden dichterbij zou komen, ik ook steeds zenuwachtiger zou worden, maar daar was dus helemaal geen sprake van. Gelukkig.
In elk geval: ik kon bijna niet wachten op mijn ´moment suprême´.
En gistermiddag (5 feb. 2012) was het dan eindelijk zo ver. Mijn podiumdebuut voor ´het grote publiek´.
Ik verwachtte dat ik pas zo´n beetje aan het eind van de middag aan de beurt zou zijn, omdat ik (maar) 5 minuten zou krijgen, maar nee…. ik mocht beginnen! Hoe spannend is dàt.
Bij het publiek werd ik aangekondigd als podiumdebutant met (zoals ik het opvatte: gekscherend) het verzoek aan hen om mijn optreden daarom mild te beoordelen.
Nou, ik kan jullie vertellen: als het verzoek om mijn optreden mild te beoordelen superserieus zou zijn bedoeld geweest, dan was dat verzoek niet eens nodig geweest. Het ´grote´ publiek was namelijk van zichzelf al zo fantastisch en reageerde op al mijn gedichten zo super enthousiast, kortom: het was niet alleen een ´groot´ maar zeker ook een ´groots´ publiek.
Ik kreeg na elk gedicht en na afloop van mijn debuutoptreden een werkelijk overdonderend applaus. Nou ja… voor zover een applaus van zo´n 25 man overdonderend genoemd kan worden. Het kwam in elk geval zo op mij over.
En na afloop van mijn eigen optreden en later, na afloop van het hele programma, kreeg ik veel hele lieve en enkel positieve reacties van publiek, van collega-artiesten en van de organisatoren.
Wat wil een mens nog meer? Zo´n podiumdebuut wil toch iedereen wel meemaken?!
Ik zal mijn debuut en deze dag dan ook nooit meer vergeten en deze herinnering voor de rest van mijn leven koesteren.
Dit smaakt zeker naar meer en meer en meer.
Ik heb werkelijk enorm genoten van alles en iedereen.
Ik wil vanaf deze plaats dan ook iedereen enorm bedanken voor deze ervaring.
Natuurlijk ook mijn enorme dank dat ik op Podium X mijn debuut mocht beleven.
In 1 woord: super.
En de mensen van Momfer de Mol worden natuurlijk bedankt voor het heerlijke eten en voor het beschikbaar stellen van de sfeervolle ambiance.
Hartelijke groet en vast en zeker tot een volgend optreden.
Chris Hanegraaff
Mooi is je site geworden, leuk ook dat die foto’s telkens wisselen. Het heeft wat bloed, zweet en tranen gekost, maar nu heb je ook wat. Succes met je site!
Dat zijn Erg Leuke foto’s geworden! Thankx!
lieve alex, was fantastisch zondag. Dank je wel!!!!!!
liefs suus
Hallo beste lezer,
Nadat ik mij onlangs had opgegeven voor een optreden op Podium X, kwam mijn allereerste publieksoptreden met rasse schreden dichterbij. En dat was natuurlijk wel even spannend. Maar dan meer in de zin van: ´Hoe zou het gaan´ en niet in de zin van ´zenuwachtig zijn´. Want, alhoewel ik dat wel een beetje had verwacht voor zo´n eerste publieksoptreden, was ik, gek genoeg, totáál niet zenuwachtig.
Terwijl ik eigenlijk verwachtte dat, naarmate mijn optreden dichterbij zou komen, ik ook steeds zenuwachtiger zou worden, maar daar was dus helemaal geen sprake van. Gelukkig.
In elk geval: ik kon bijna niet wachten op mijn ´moment suprême´.
En gistermiddag (5 feb. 2012) was het dan eindelijk zo ver. Mijn podiumdebuut voor ´het grote publiek´.
Ik verwachtte dat ik pas zo´n beetje aan het eind van de middag aan de beurt zou zijn, omdat ik (maar) 5 minuten zou krijgen, maar nee…. ik mocht beginnen! Hoe spannend is dàt.
Bij het publiek werd ik aangekondigd als podiumdebutant met (zoals ik het opvatte: gekscherend) het verzoek aan hen om mijn optreden daarom mild te beoordelen.
Nou, ik kan jullie vertellen: als het verzoek om mijn optreden mild te beoordelen superserieus zou zijn bedoeld geweest, dan was dat verzoek niet eens nodig geweest. Het ´grote´ publiek was namelijk van zichzelf al zo fantastisch en reageerde op al mijn gedichten zo super enthousiast, kortom: het was niet alleen een ´groot´ maar zeker ook een ´groots´ publiek.
Ik kreeg na elk gedicht en na afloop van mijn debuutoptreden een werkelijk overdonderend applaus. Nou ja… voor zover een applaus van zo´n 25 man overdonderend genoemd kan worden. Het kwam in elk geval zo op mij over.
En na afloop van mijn eigen optreden en later, na afloop van het hele programma, kreeg ik veel hele lieve en enkel positieve reacties van publiek, van collega-artiesten en van de organisatoren.
Wat wil een mens nog meer? Zo´n podiumdebuut wil toch iedereen wel meemaken?!
Ik zal mijn debuut en deze dag dan ook nooit meer vergeten en deze herinnering voor de rest van mijn leven koesteren.
Dit smaakt zeker naar meer en meer en meer.
Ik heb werkelijk enorm genoten van alles en iedereen.
Ik wil vanaf deze plaats dan ook iedereen enorm bedanken voor deze ervaring.
Natuurlijk ook mijn enorme dank dat ik op Podium X mijn debuut mocht beleven.
In 1 woord: super.
En de mensen van Momfer de Mol worden natuurlijk bedankt voor het heerlijke eten en voor het beschikbaar stellen van de sfeervolle ambiance.
Hartelijke groet en vast en zeker tot een volgend optreden.
Chris Hanegraaff
Godverdomme Alex,
))
..hij is mooi geworden!!
Mocht je je vervelen, ik heb ook nog een website nodig.
2x Podium X en nog een heleboel te gaan, het is elke keer weer mooi. Tot gauw!x
Dank je wel Alex, het was een supermiddag. Ik kom graag weer een keer.
Angelique Schipper
Mooi is je site geworden, leuk ook dat die foto’s telkens wisselen. Het heeft wat bloed, zweet en tranen gekost, maar nu heb je ook wat. Succes met je site!
Liefs Sas
Mooie site! gefeliciteerd en heel veel succes !